Saltatu eta joan eduki nagusira

Mezuak

Data honetako argitalpenak ikusgai: April, 2014

Turmoren etxola

Pirinioak II: Posets-Maladeta parke naturala
Pirinioetan galdu zaitezke. Hamaika bide daude galtzea ahalbidetzen dutela. Dena dela badago bide bat Pirinio osoa zeharkatzen duena mendebaldetik ekialdera. GR-11 bidea da, eta bidea jarraitzeko marra zuria eta gorria segitu behar da. Guk GR-11-ren zati bat egin genuen azken bidaian egindako bigarren ibilaldian, Estós haranaren barna.
Aurrekoan esan bezala Aste Santuan Pirinioetan egon gara. Ordesa eta Monte Perdidoren gertu egon ginen, Ainsa herrian. Ordesa eta Monte Perdidon barna egindako ibilbidea aurreko sarreran kontatu nuen (click egin Ordesa eta Monte Perdido barna sarrera irakurtzeko).
Aurreko oporretan, 2013ko uztailan, Posets-Maladeta parke naturalean egon ginen, Lleidako Pirinioetara joan ginenean, hain zuzen. Eta itzuli nahi genuen; kasu honetan ongi prestatuta bai ibilbidea baita mendira joateko behar diren ia gauza guztiekin ere (janaria eraman genuen oraingo honetan).


Ordesa eta Monte Perdido: Pineta harana

Pirinioak I
Pyrene Tubal Olinpoko jainkoaren alaba zen. Pyrene ederra zen eta basoetatik paseatzen zuenean handik pasatzen zirenak maitemintzen zituen. Baina Pyrene Hercules heroiaz maiteminduta zegoen. Basoan, ezkutuan, ikusten ziren.

Baina Tubalek amodio honetaz jakin zuen eta Hercules deserriratu zuen. Pyrene triste gelditu zen eta basoetatik ibiltzen jarraitu zuen Herculesekin elkartzeko itxaropenean.

Egun batean Pyrene Gerionekin elkartu zen. Gerion hiru buruko izaki bat zen. Zorionez Pyrenek alde egitea lortu zuen, baina Gerionek basoari su eman zion Pyrene ezkutatzen saihesteko.

Arrano batek guztia ikusi zuen eta Herculesi esan zion. Hercules Pyrene erreskatatzera joan zen baina hiltzeko zorian zegoen. Eta Pyrene Herculesen besoetan hil zen.

Minak jota Herculesek Pyrene lurperatu zuen eta gorpuaren gainean harriak jarri zituen. Heroiak pasio handiz lan egin zuen eta horrela lortu zuen harrizko mendi handiak sortzea. Pyrene bezalako politak ziren mendiak.
Kondairak dioenez horrela so…

Dekorazioa: Botilekin dekoratu

Ume nintzenetik edozer gauza gordetzeko ohitura izan dut. Eskolako liburuak eta koadernoak, institutuko apunteak, lagunen artean idazten genituen gutunak, oporretan hartutako plano eta eskuorriak… eta dendetako poltsak, arroparek etiketak eta tabernetako azukreak, baina hori beste kontu bat da. Agian familiatik dator gauzak gordetzeko nahi hori, izan ere, amonek berdina egiten dute eta agian imitazioz hasi nintzen gauzak gordetzen. Orain ezinezkoa egiten zait niretzako garrantzitsua den zerbait botatzea.
Gazteago nintzela liburu bat irakurri nuen non gaztetxo batek jantokiko plastikozko koilara gordetzen zuen eta zekien zergatik. Hurrengo egunetan aitona ospitalera bisitatzera joan zen eta postrea emateko koilara erabili behar izan zuen. Koilara gordetzearen arrazoia etorkizunean erabiliko zuela zen. Nik gauzak gordetzen ditudanean horrelako zerbait gertatzen zait, ezin ditut bota badakidalako etorkizunean erabiliko ditudala.
Beraz, gauza asko gordetzen ditut. Haietako askok 10 urte ba…