Saltatu eta joan eduki nagusira

Nor naiz ni


1980ko hamarkada bukaerako udaberri batean jaio nintzen. Betidanik idaztea gustatu zait, eguneroko tradizionaletan nire bizitza kontatu, agendetan nire egunerokotasuna berri eman argazki, marrazki, esaldien bidez, eta bidaietako oroitzapen guztiak bidai koadernoetan gordetzen nituen. Bokazioak Kazetaritza lizentziatura ikastera eraman nindun. Ondoren, formazioa jarraitu nuen Gizarte Komunikazioa masterra egiten.

Nire amaren idazteko makina zaharra amonaren etxean gordetzen zuten nik aurkitu nuen arte duela hogei bat urte. Ordutik nirekin dago. Olivettiarekin azkar eta indartsu tekleatzen ikasi nuen eta, horrek, gaur egun teklatuan oso erraz idazten dut eta idazteko pasioarekin lotuta ezin diot istorioak kontatzeari utzi. Eta, bai, batzuetan pasatzen naiz.

Txikitatik komunikazioari lotutako beste pasio bat izan dut: argazkilaritza. Nire zaletasun frustratua izan dut, betidani kamara 'on' bat izan nahi dudalako eta kamara bat izatearekin konformatu behar nintzen. Kamara ona oraindik ez da iritsi, baina, ditudanekin konformatzen naiz. Haiekin ezagutzen dudan mundua jaso dezaket, ikusten dudan mundua, gogoratu nahi dudan mundua. Blog honetan idaztea gustatzen zaidan mundu hori, hain zuzen.

Nire ametsa Ameriketako Estatu Batuetako Mendebaldeko Kostaldeko ibilbidea egitea da, eta, kostata izango den arren, lortuko dut. Baina, horretarako, kamara ona behar dut. Izan ere, ez dut galdu nahi California, Utah, Arizona eta Nevadan ikusiko ditudan argi izpi bakar bat ere ez galdu. Bidai honi buruz horrenbeste irakurri dut, begiak itxita ere egin nezakeen. ¿Eta hainbeste ezagututa ez bazait gustatzen? Ez. Ezinezkoa.

Kazetaria bokazioagatik, dantzaria afizioagatik eta bidaiaria pasioagatik. Bidaiatzen duguna baina gehiago bidaiatzea gustatuko litzaidake. Bikotekidearekin bidaiatzen dut eta gure bidaiak motzak, merkeak baina oso intentsoak dira; bertan dagoen denbora guztia aprobetxatzen dugu biharamuna existituko ez balitz bezala. 

Eta biharamunaz ez existitzeaz hitz egiten, The Walking Dead telesaila eta bere munduaren fan osoa naiz. Rick irudiaren Atlantan sartzen artea da. Tronuaren Jokuak ere atseden eta lo orduak kendu dizkit. Sense8rekin zortzi hiritan egon naiteke sofatik mugitu gabe. 

Maleta Zaharra gure bidaiei buruz informatzeko nahiarekin sortu zen. Haien prestakuntza ezagutaraztea, nahiz eta gehienetan abenturara joan, eta maletan eramaten duguna erakusten, baina, bereziki, bidai bakoitzetik ekartzen duguna erakusteko jaio zen. Baina maleta batean gauza sako gehiago sartzen dira, dekorazioa eta, nire beste afizioetako bat, diseinu grafikoa. Eta askoz gauza gehiago...

Ah, bai! Erkuden deitzen naiz. Ongi etorri.

Ireki itzazue maleta eta edukiaz gozatu.


✉ maleta@outlook.es
 kottur_7

Blog honetako argitalpen ezagunak

Sanguli Salou, camping bat baino askoz gehiago

Salouk behin eta berriz itzultzera erakartzen zaitu. Tarragonako Costa Dauradako hiri turistikoa da Salou. Hondartza, eguzkia eta, oporra garaietan, jaia. Urtero milaka eta milaka turista joaten da Saloura. Saloura joan nintzen lehenengo aldian ume bat baino ez nintze, eta modu ezin hoberenean ezagutu nuen, Sanguli campingari esker. Ordutik urteko hilabete hoberena abuztua bihurtu zen, eta urtean zehar ere 'campingean' eta Saloun baino ez nuen pentsatzen.

Zugarramurdi, sorginen lezea

Amalurraren umetokian naturarekin harremana ospatzeko biltzen ziren. Lezearen barruan dantza egiten zuten lurrari eskaintzen zituen gauza guztiengatik eskertzeko, urtean zehar uzta ona izateko, eta eguraldiak lagundu zezan. Lurra, eskertuta, botikak eta ukenduak egiteko senda belarrak egiten zituzten; jateko ahal izateko uztak ematen zituen... Emakume hauek lurrak ematen zuen jakinduria zuten, emaginak ziren baita aholkari eta erizain lanak egiten zituzten ere. Ama Lurra hasiera eta bukaera zen garai horretan. Eta emakume hauek haien herrietarako hoberena nahi zuten. Baina dena aldatu zen, lezeetan biltzea infidel, sorginkeri eta gaiztokeriaren adibide bihurtu zen. Eta hori adaltu behar zen. 

Zugarramurdi ezaguna egiten duen istorioa historia tristea da. Jazarpen, beldur, susmo, atxiloketa, kartzel eta heriotza historio bat. Baina aldi berean historia polit bat gordetzen du, manipulatu eta ahaztu egin dena. Herri hauek lurraz bizi ziren eta horregatik jendearentzat garrantzitsua zen. …

Charco Verde

Charco Verde edo Charco de los Clicos-eko uretan bizi diren Ruppia Maritima motako algei eta azufreari esker laku hau berde kolorekoa da. Berdeak, gainera, hondartzaren are beltzarekin kontratatzen du, baita mendien gorriarekin ere. Ehun metrok banatzen ditu laku berdeak eta itsasoak. Gainera, Atlantiar Ozeanoa lakuarekin bat egiten du lurazpiko zirrikituen bidez. 

Charco Verde-aren izena ez da misteriao bat lakuaren kolore intentsoa ikusi ondoren. Aldiz, bere beste izena, el de los Clicos, garai batean zonalde honetan bizi zen itsaski jangai bati esker datorkio. Gaur egun clicosak desagertuta daude. Charco Verde Lanzaroten dago, Sumendien uhartean, El Golfo herrian, Yaiza udalerrian. Parque Natural de los Volcanes-en barruan dago. Timanfaya parke nazionala inguratzen du sumenden parke naturalak.